روزی یک استاد دانشگاه تصمیم گرفت تا دانشجویانش را به مبارزه بطلبد . او پرسید : آیا خداوند هر جیزی را که وجود دارد ، آفریده است ؟ دانشجویی شجاعانه پاسخ داد : بله .

استاد پرسید : هر چیزی را ؟

پاسخ دانشجو این بود : بله هر چیزی را .

استاد گفت : در این حالت ، خداوند شر را آفریده است . درست است ؟ زیرا شر وجود دارد .

برای این سوال ، دانشجو پاسخی نداشت و ساکت ماند . استاد از این فرصت حظ برده بود که توانسته بود یکبار دیگر ثابت کند که ایمان و اعتقاد فقط یک افسانه است .

ناگهان ، یک دانشجوی دیگر دستش را بلند کرد و گفت : استاد ، ممکن است که از شما یک سوال بپرسم؟

استاد پاسخ داد : البته .

دانشجو پرسید : آیا سرما وجود دارد ؟

استاد پاسخ داد : البته ، آیا شما هرگز احساس سرما نکرده اید ؟

دانشجو پاسخ داد : البته آقا ، اما سرما وجود ندارد . طبق مطالعات علم فیزیک ، سرما عدم تمام و کمال گرماست . و شئی را تنها در صورتی میتوان مطالعه کرد که انرژی داشته باشد و انرژی را انتقال دهد . و این گرمای یک شئی است که انرژی آن را انتقال می دهد . بدون گرما ، اشیاء بی حرکت هستند ، قابلیت واکنش ندارند . پس سرما وجود ندارد. ما لفظ سرما را ساخته ایم تا فقدان گرما را توضیح دهیم .

دانشجو ادامه داد : و تاریکی ؟

استاد پاسخ داد : تاریکی وجود دارد .

دانشجو گفت : شما باز هم در اشتباه هستید ، آقا . تاریکی فقدان کامل نور است . شما می توانید نور و روشنایی را مطالعه کنید ، اما تاریکی را نمی توانید مطالعه کنید. منشور نیکولز تنوع رنگهای مختلف را نشان می دهد که در آن طبق طول امواج نور ، نور می تواند تجزیه شود . تاریکی لفظی است که ما ایجاد کرده ایم تا فقدان کامل نور را توضیح دهیم .

و سرانجام دانشجو پرسید : و شر ، آقا ، آیا شر وجود دارد ؟ خداوند شر را نیافریده است . شر فقدان خدا در قلب افراد است ، شر فقدان عشق ، انسانیت و ایمان است . عشق و ایمان مانند گرما و نور هستند . آنها وجود دارند . فقدان آنها منجر به شر می شود .

و حالا نوبت استاد بود که ساکت بماند .

نام این دانشجو آلبرت انیشتین بود .

منبع :وبلاگ دانشجویان ورودی86-دانشگاه صنعت نفت

دست بالا بردم تا كه دستان پر از خواهش من را شايد

                                                                                 مهر او دريابد

بارها خوانده ام او را اما

                                                      او مرا مي شنود؟

و ميان همه ي هستي بي پايانش

                                                       او مرا مي بيند؟

در جهاني كه هزاران مه و خورشيد در آن ناچيزند

                                                                           ذره را راهي هست؟

      بارش ابر سپيد

                                 تاري پنجره ي وهم مرا مي شويد

كهكشاني در دل پنجره ام جاي گرفت

                                                            و خدايي به دل كوچك من

                         قاصدي در راه است

                                                     و پيامي از نور

مي تواني كه بخواني تو مرا

                                       من تورا مي شنوم، مي بينم

ميل جاري شده در خواندن تو .......... پاسخ ماست

                                                            رود با ميل خودش جاري نيست

جذبه مهر فرا خوانده ز دريا

                                          سبب جاري رود

دست خالي ِ مرا نور ِ اجابت پر كرد

چشم نمناك مرا گريه ي شوق

فرا رسیدن عید سعید فطر، عید پاکیها و قبولی اعمال در ماه مبارک رمضان بر شما روزه داران مبارک باد.